<h2>Een stukje geschiedenis</h2> Athene staat vooral bekend om zijn oude geschiedenis en met name om de Gouden Eeuw van Pericles in 500 v.Chr. Pericles werd 14 jaar op rij verkozen tot de belangrijkste politieke functie van zijn tijd. Onder zijn leiding groeide Athene uit tot de machtigste stadstaat van Griekenland en zijn belangrijkste bijdrage was uiteraard de invoering van de democratie. Naast al het andere was Pericles verantwoordelijk voor de bouw van het Parthenon. Na de Helleense periode, de tijd van Alexander de Grote (323-146 v.Chr., ongeveer drie eeuwen na de dood van Pericles (429 v.Chr.), brak voor de Atheners een periode van onderwerping aan die bijna 2.000 jaar zou duren. In de beginfase van de Onafhankelijkheidsoorlog (1821-1827) braken er hevige gevechten uit in de straten van Athene, waarbij de stad meerdere malen van hand verwisselde tussen de Turken en de Griekse bevrijders. De stad werd in 1833 bevrijd en in de daaropvolgende 170 jaar volgden meer dan een dozijn revoluties, de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog en een bijzonder wrede burgeroorlog elkaar op. Athene werd in 1834 de officiële hoofdstad van Griekenland toen de Beierse koning Otto de hoofdstad verplaatste van Nafplion naar Athene tijdens het begin van de nieuwe Griekse staat. Het inwonersaantal bedroeg toen ongeveer 4.000 tot 7.000 inwoners. De bevolking groeide explosief door verschillende migratiegolven, met name Griekse vluchtelingen uit Klein-Azië in de jaren twintig en migranten van het platteland naar de stad in het midden van de 20e eeuw. In 1907 telde de stad ongeveer 167.000 inwoners, en halverwege de eeuw overschreed het grotere stedelijke gebied de grens van 3 miljoen, naarmate de stad zich uitbreidde in de richting van Piraeus en de kust. <h2>Tsimentopoli</h2> Athene kwam met een originele oplossing voor het explosief groeiende aantal inwoners, door een ingenieuze rechtmatige innovatie te hanteren die ‘antiparochi’ wordt genoemd. Het antiparochi-systeem zorgde voor dichtbevolkte wijken was een soort ruilhandel van bestaande grond tegen toekomstige appartementen. Dankzij ‘antiparochi’ konden projectontwikkelaars bouwen zonder grond te hoeven kopen en konden grondeigenaren hun grond zonder kosten omzetten in appartementen. Het resultaat was de polykatoikia, oftewel het appartementencomplex, de herkenbare stereotiepe Atheense wooneenheid. De gebouwen zijn meestal van gemiddelde hoogte met vijf tot zes verdiepingen en gemiddeld in omvang met een tiental appartementen. Gebouwd van gewapend beton met platte daken en ruime balkons heeft de opeenstapeling van duizenden polykatoikia’s een zee van beton voortgebracht en gaf Athene de bijnaam, Tsimentopoli, Cementstad. Maar de betonnen jungle die u van bovenaf ziet, blijkt verrassend menselijk en aangenaam te zijn als u door de stad slentert. En het zijn juist de energie en het bruisende karakter van het straatleven in Athene die veel bezoekers en ook veel inwoners zo aantrekkelijk en betoverend vinden. <h2>Wijken</h2> De kern van het historische centrum van Athene is de wijk Plaka, aan de oostkant van de Akropolis, die al sinds de oudheid ononderbroken bewoond is. Lopend door de smalle, doolhofachtige straatjes, omzoomd door huizen en herenhuizen uit de tijd van de Turkse bezetting en de neoklassieke periode (19e eeuw), voelt het alsof u een reis door de tijd maakt. Er zijn oude monumenten, zoals het Lysikrates-monument, opgericht door een rijke beschermheer van theatervoorstellingen, de Romeinse Agora en de Bibliotheek van Hadrianus, talloze grotere en kleinere kerken uit de Byzantijnse kunst en architectuur, en overblijfselen uit de Ottomaanse periode. In Plaka vindt u diverse musea, talrijke pittoreske taverna’s, cafés en bars, en uiteraard winkels die souvenirs en traditionele Griekse producten verkopen. Loopt u vanuit Plaka verder, dan komt u uit bij Monastiraki, een karakteristieke wijk van het oude Athene, met smalle straatjes en kleine gebouwen waar de traditionele bazaar van de stad, Yousouroum, wordt gehouden. Vlakbij ligt de wijk Psyrri, een traditionele buurt die zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld tot een van de belangrijkste centra van het nachtleven van de stad, met talloze bars, taverna’s, ouzeries en clubs. Het hart van het historische centrum is echter de traditionele winkelwijk, die zich uitstrekt over de straten rondom de Ermou-straat, de bekendste winkelstraat van de stad. De westelijke grens van het gebied wordt gevormd door de Athinas-straat, waar de handel in levensmiddelen geconcentreerd is en die een Midden-Oosterse sfeer uitstraalt. Hier bevinden zich onder andere de gemeentelijke markt waar vlees, vis en groenten worden verkocht en het Kotzias-plein. Syntagma en Omonia zijn de belangrijkste centrale pleinen van de stad; ze worden met elkaar verbonden door de Stadiou-straat en de Panepistimiou-laan, waarlangs enkele van de mooiste neoklassieke gebouwen van de stad staan. Het Griekse parlementsgebouw domineert het Syntagma-plein en ervoor staat het Monument van de Onbekende Soldaat, bewaakt door de Evzones in traditionele klederdracht. Vanaf dit plein begint de Nationale Tuin, ten zuiden waarvan het indrukwekkende Zappeion staat. Van daaruit kunt u richting het presidentiële paleis lopen en vandaar naar het Panathenaikon of Kallimarmaro-stadion, waar in 1896 de eerste Olympische Spelen werden gehouden. Vanaf daar, door de wijk Mets heen, leidt de weg naar de Eerste Begraafplaats, de oudste van Athene, dat een openluchttentoonstelling van beeldhouwwerken is met een schat aan prachtige monumentale grafstenen van enkele van de belangrijkste beeldhouwers uit de 19e en 20e eeuw. Net onder Mets en tegenover Koukaki ligt Neos Kosmos, een van oudsher bescheiden arbeiderswijk, die zich zachtjes aan op de kaart heeft gezet en een opleving beleeft. Het is een mengeling van autowerkplaatsen, hippe kunstgaleries, musea zoals het Nationaal Museum voor Hedendaagse Kunst, het niet te missen Onassis Stegi cultureel centrum en trendy eetgelegenheden. Maar vooral is het een wijk vol intrigerende tegenstellingen die moeiteloos naast elkaar bestaan. Vanaf het Omonia-plein begint de Patission-straat, een drukke straat met interessante gebouwen, waaronder de neoklassieke herenhuizen van de Polytechnische School en het Nationaal Archeologisch Museum, dat tot de toonaangevende musea ter wereld behoort. Vlak bij het museum ligt de wijk Exarchia, een levendige buurt, van oudsher een ontmoetingsplaats en de thuisbasis van veel studenten en kunstenaars. Vanuit Exarchia kunt u via de wijk Neapoli de groene Lycabettos-heuvel beklimmen. Vanaf de top geniet u hier van een uitzicht over de hele stad, tot aan de zee. Aan de andere kant van de heuvel ligt de wijk Kolonaki, die wordt begrensd door de Vassilissis Sophias-laan, een van de meest indrukwekkende straten van Athene met prachtige gebouwen, musea zoals het Cycladisch Kunstmuseum, het Benaki-museum en de Nationale Galerie en parken. In Kolonaki, dat wordt beschouwd als de meest chique wijk van het centrum van Athene, vindt u winkels met designer merken, trendy restaurants, bars en cafés. Sla een wandeling door de centrale straten met art-deco- en art-nouveaugebouwen zeker niet over.

Een stukje geschiedenis


Athene staat vooral bekend om zijn oude geschiedenis en met name om de Gouden Eeuw van Pericles in 500 v.Chr. Pericles werd 14 jaar op rij verkozen tot de belangrijkste politieke functie van zijn tijd. Onder zijn leiding groeide Athene uit tot de machtigste stadstaat van Griekenland en zijn belangrijkste bijdrage was uiteraard de invoering van de democratie. Naast al het andere was Pericles verantwoordelijk voor de bouw van het Parthenon.

Na de Helleense periode, de tijd van Alexander de Grote (323-146 v.Chr., ongeveer drie eeuwen na de dood van Pericles (429 v.Chr.), brak voor de Atheners een periode van onderwerping aan die bijna 2.000 jaar zou duren. In de beginfase van de Onafhankelijkheidsoorlog (1821-1827) braken er hevige gevechten uit in de straten van Athene, waarbij de stad meerdere malen van hand verwisselde tussen de Turken en de Griekse bevrijders. De stad werd in 1833 bevrijd en in de daaropvolgende 170 jaar volgden meer dan een dozijn revoluties, de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog en een bijzonder wrede burgeroorlog elkaar op.

Athene werd in 1834 de officiële hoofdstad van Griekenland toen de Beierse koning Otto de hoofdstad verplaatste van Nafplion naar Athene tijdens het begin van de nieuwe Griekse staat. Het inwonersaantal bedroeg toen ongeveer 4.000 tot 7.000 inwoners. De bevolking groeide explosief door verschillende migratiegolven, met name Griekse vluchtelingen uit Klein-Azië in de jaren twintig en migranten van het platteland naar de stad in het midden van de 20e eeuw. In 1907 telde de stad ongeveer 167.000 inwoners, en halverwege de eeuw overschreed het grotere stedelijke gebied de grens van 3 miljoen, naarmate de stad zich uitbreidde in de richting van Piraeus en de kust.

Tsimentopoli


Athene kwam met een originele oplossing voor het explosief groeiende aantal inwoners, door een ingenieuze rechtmatige innovatie te hanteren die ‘antiparochi’ wordt genoemd. Het antiparochi-systeem zorgde voor dichtbevolkte wijken was een soort ruilhandel van bestaande grond tegen toekomstige appartementen. Dankzij ‘antiparochi’ konden projectontwikkelaars bouwen zonder grond te hoeven kopen en konden grondeigenaren hun grond zonder kosten omzetten in appartementen. Het resultaat was de polykatoikia, oftewel het appartementencomplex, de herkenbare stereotiepe Atheense wooneenheid. De gebouwen zijn meestal van gemiddelde hoogte met vijf tot zes verdiepingen en gemiddeld in omvang met een tiental appartementen. Gebouwd van gewapend beton met platte daken en ruime balkons heeft de opeenstapeling van duizenden polykatoikia’s een zee van beton voortgebracht en gaf Athene de bijnaam, Tsimentopoli, Cementstad. Maar de betonnen jungle die u van bovenaf ziet, blijkt verrassend menselijk en aangenaam te zijn als u door de stad slentert. En het zijn juist de energie en het bruisende karakter van het straatleven in Athene die veel bezoekers en ook veel inwoners zo aantrekkelijk en betoverend vinden.

Wijken


De kern van het historische centrum van Athene is de wijk Plaka, aan de oostkant van de Akropolis, die al sinds de oudheid ononderbroken bewoond is. Lopend door de smalle, doolhofachtige straatjes, omzoomd door huizen en herenhuizen uit de tijd van de Turkse bezetting en de neoklassieke periode (19e eeuw), voelt het alsof u een reis door de tijd maakt. Er zijn oude monumenten, zoals het Lysikrates-monument, opgericht door een rijke beschermheer van theatervoorstellingen, de Romeinse Agora en de Bibliotheek van Hadrianus, talloze grotere en kleinere kerken uit de Byzantijnse kunst en architectuur, en overblijfselen uit de Ottomaanse periode. In Plaka vindt u diverse musea, talrijke pittoreske taverna’s, cafés en bars, en uiteraard winkels die souvenirs en traditionele Griekse producten verkopen.

Loopt u vanuit Plaka verder, dan komt u uit bij Monastiraki, een karakteristieke wijk van het oude Athene, met smalle straatjes en kleine gebouwen waar de traditionele bazaar van de stad, Yousouroum, wordt gehouden. Vlakbij ligt de wijk Psyrri, een traditionele buurt die zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld tot een van de belangrijkste centra van het nachtleven van de stad, met talloze bars, taverna’s, ouzeries en clubs.

Het hart van het historische centrum is echter de traditionele winkelwijk, die zich uitstrekt over de straten rondom de Ermou-straat, de bekendste winkelstraat van de stad. De westelijke grens van het gebied wordt gevormd door de Athinas-straat, waar de handel in levensmiddelen geconcentreerd is en die een Midden-Oosterse sfeer uitstraalt. Hier bevinden zich onder andere de gemeentelijke markt waar vlees, vis en groenten worden verkocht en het Kotzias-plein.

Syntagma en Omonia zijn de belangrijkste centrale pleinen van de stad; ze worden met elkaar verbonden door de Stadiou-straat en de Panepistimiou-laan, waarlangs enkele van de mooiste neoklassieke gebouwen van de stad staan. Het Griekse parlementsgebouw domineert het Syntagma-plein en ervoor staat het Monument van de Onbekende Soldaat, bewaakt door de Evzones in traditionele klederdracht. Vanaf dit plein begint de Nationale Tuin, ten zuiden waarvan het indrukwekkende Zappeion staat. Van daaruit kunt u richting het presidentiële paleis lopen en vandaar naar het Panathenaikon of Kallimarmaro-stadion, waar in 1896 de eerste Olympische Spelen werden gehouden. Vanaf daar, door de wijk Mets heen, leidt de weg naar de Eerste Begraafplaats, de oudste van Athene, dat een openluchttentoonstelling van beeldhouwwerken is met een schat aan prachtige monumentale grafstenen van enkele van de belangrijkste beeldhouwers uit de 19e en 20e eeuw.

Net onder Mets en tegenover Koukaki ligt Neos Kosmos, een van oudsher bescheiden arbeiderswijk, die zich zachtjes aan op de kaart heeft gezet en een opleving beleeft. Het is een mengeling van autowerkplaatsen, hippe kunstgaleries, musea zoals het Nationaal Museum voor Hedendaagse Kunst, het niet te missen Onassis Stegi cultureel centrum en trendy eetgelegenheden. Maar vooral is het een wijk vol intrigerende tegenstellingen die moeiteloos naast elkaar bestaan.

Vanaf het Omonia-plein begint de Patission-straat, een drukke straat met interessante gebouwen, waaronder de neoklassieke herenhuizen van de Polytechnische School en het Nationaal Archeologisch Museum, dat tot de toonaangevende musea ter wereld behoort. Vlak bij het museum ligt de wijk Exarchia, een levendige buurt, van oudsher een ontmoetingsplaats en de thuisbasis van veel studenten en kunstenaars. Vanuit Exarchia kunt u via de wijk Neapoli de groene Lycabettos-heuvel beklimmen. Vanaf de top geniet u hier van een uitzicht over de hele stad, tot aan de zee.

Aan de andere kant van de heuvel ligt de wijk Kolonaki, die wordt begrensd door de Vassilissis Sophias-laan, een van de meest indrukwekkende straten van Athene met prachtige gebouwen, musea zoals het Cycladisch Kunstmuseum, het Benaki-museum en de Nationale Galerie en parken. In Kolonaki, dat wordt beschouwd als de meest chique wijk van het centrum van Athene, vindt u winkels met designer merken, trendy restaurants, bars en cafés. Sla een wandeling door de centrale straten met art-deco- en art-nouveaugebouwen zeker niet over.


Een stukje geschiedenis


Athene staat vooral bekend om zijn oude geschiedenis en met name om de Gouden Eeuw van Pericles in 500 v.Chr. Pericles werd 14 jaar op rij verkozen tot de belangrijkste politieke functie van zijn tijd. Onder zijn leiding groeide Athene uit tot de machtigste stadstaat van Griekenland en zijn belangrijkste bijdrage was uiteraard de invoering van de democratie. Naast al het andere was Pericles verantwoordelijk voor de bouw van het Parthenon.

Na de Helleense periode, de tijd van Alexander de Grote (323-146 v.Chr., ongeveer drie eeuwen na de dood van Pericles (429 v.Chr.), brak voor de Atheners een periode van onderwerping aan die bijna 2.000 jaar zou duren. In de beginfase van de Onafhankelijkheidsoorlog (1821-1827) braken er hevige gevechten uit in de straten van Athene, waarbij de stad meerdere malen van hand verwisselde tussen de Turken en de Griekse bevrijders. De stad werd in 1833 bevrijd en in de daaropvolgende 170 jaar volgden meer dan een dozijn revoluties, de bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog en een bijzonder wrede burgeroorlog elkaar op.

Athene werd in 1834 de officiële hoofdstad van Griekenland toen de Beierse koning Otto de hoofdstad verplaatste van Nafplion naar Athene tijdens het begin van de nieuwe Griekse staat. Het inwonersaantal bedroeg toen ongeveer 4.000 tot 7.000 inwoners. De bevolking groeide explosief door verschillende migratiegolven, met name Griekse vluchtelingen uit Klein-Azië in de jaren twintig en migranten van het platteland naar de stad in het midden van de 20e eeuw. In 1907 telde de stad ongeveer 167.000 inwoners, en halverwege de eeuw overschreed het grotere stedelijke gebied de grens van 3 miljoen, naarmate de stad zich uitbreidde in de richting van Piraeus en de kust.

Tsimentopoli


Athene kwam met een originele oplossing voor het explosief groeiende aantal inwoners, door een ingenieuze rechtmatige innovatie te hanteren die ‘antiparochi’ wordt genoemd. Het antiparochi-systeem zorgde voor dichtbevolkte wijken was een soort ruilhandel van bestaande grond tegen toekomstige appartementen. Dankzij ‘antiparochi’ konden projectontwikkelaars bouwen zonder grond te hoeven kopen en konden grondeigenaren hun grond zonder kosten omzetten in appartementen. Het resultaat was de polykatoikia, oftewel het appartementencomplex, de herkenbare stereotiepe Atheense wooneenheid. De gebouwen zijn meestal van gemiddelde hoogte met vijf tot zes verdiepingen en gemiddeld in omvang met een tiental appartementen. Gebouwd van gewapend beton met platte daken en ruime balkons heeft de opeenstapeling van duizenden polykatoikia’s een zee van beton voortgebracht en gaf Athene de bijnaam, Tsimentopoli, Cementstad. Maar de betonnen jungle die u van bovenaf ziet, blijkt verrassend menselijk en aangenaam te zijn als u door de stad slentert. En het zijn juist de energie en het bruisende karakter van het straatleven in Athene die veel bezoekers en ook veel inwoners zo aantrekkelijk en betoverend vinden.

Wijken


De kern van het historische centrum van Athene is de wijk Plaka, aan de oostkant van de Akropolis, die al sinds de oudheid ononderbroken bewoond is. Lopend door de smalle, doolhofachtige straatjes, omzoomd door huizen en herenhuizen uit de tijd van de Turkse bezetting en de neoklassieke periode (19e eeuw), voelt het alsof u een reis door de tijd maakt. Er zijn oude monumenten, zoals het Lysikrates-monument, opgericht door een rijke beschermheer van theatervoorstellingen, de Romeinse Agora en de Bibliotheek van Hadrianus, talloze grotere en kleinere kerken uit de Byzantijnse kunst en architectuur, en overblijfselen uit de Ottomaanse periode. In Plaka vindt u diverse musea, talrijke pittoreske taverna’s, cafés en bars, en uiteraard winkels die souvenirs en traditionele Griekse producten verkopen.

Loopt u vanuit Plaka verder, dan komt u uit bij Monastiraki, een karakteristieke wijk van het oude Athene, met smalle straatjes en kleine gebouwen waar de traditionele bazaar van de stad, Yousouroum, wordt gehouden. Vlakbij ligt de wijk Psyrri, een traditionele buurt die zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld tot een van de belangrijkste centra van het nachtleven van de stad, met talloze bars, taverna’s, ouzeries en clubs.

Het hart van het historische centrum is echter de traditionele winkelwijk, die zich uitstrekt over de straten rondom de Ermou-straat, de bekendste winkelstraat van de stad. De westelijke grens van het gebied wordt gevormd door de Athinas-straat, waar de handel in levensmiddelen geconcentreerd is en die een Midden-Oosterse sfeer uitstraalt. Hier bevinden zich onder andere de gemeentelijke markt waar vlees, vis en groenten worden verkocht en het Kotzias-plein.

Syntagma en Omonia zijn de belangrijkste centrale pleinen van de stad; ze worden met elkaar verbonden door de Stadiou-straat en de Panepistimiou-laan, waarlangs enkele van de mooiste neoklassieke gebouwen van de stad staan. Het Griekse parlementsgebouw domineert het Syntagma-plein en ervoor staat het Monument van de Onbekende Soldaat, bewaakt door de Evzones in traditionele klederdracht. Vanaf dit plein begint de Nationale Tuin, ten zuiden waarvan het indrukwekkende Zappeion staat. Van daaruit kunt u richting het presidentiële paleis lopen en vandaar naar het Panathenaikon of Kallimarmaro-stadion, waar in 1896 de eerste Olympische Spelen werden gehouden. Vanaf daar, door de wijk Mets heen, leidt de weg naar de Eerste Begraafplaats, de oudste van Athene, dat een openluchttentoonstelling van beeldhouwwerken is met een schat aan prachtige monumentale grafstenen van enkele van de belangrijkste beeldhouwers uit de 19e en 20e eeuw.

Net onder Mets en tegenover Koukaki ligt Neos Kosmos, een van oudsher bescheiden arbeiderswijk, die zich zachtjes aan op de kaart heeft gezet en een opleving beleeft. Het is een mengeling van autowerkplaatsen, hippe kunstgaleries, musea zoals het Nationaal Museum voor Hedendaagse Kunst, het niet te missen Onassis Stegi cultureel centrum en trendy eetgelegenheden. Maar vooral is het een wijk vol intrigerende tegenstellingen die moeiteloos naast elkaar bestaan.

Vanaf het Omonia-plein begint de Patission-straat, een drukke straat met interessante gebouwen, waaronder de neoklassieke herenhuizen van de Polytechnische School en het Nationaal Archeologisch Museum, dat tot de toonaangevende musea ter wereld behoort. Vlak bij het museum ligt de wijk Exarchia, een levendige buurt, van oudsher een ontmoetingsplaats en de thuisbasis van veel studenten en kunstenaars. Vanuit Exarchia kunt u via de wijk Neapoli de groene Lycabettos-heuvel beklimmen. Vanaf de top geniet u hier van een uitzicht over de hele stad, tot aan de zee.

Aan de andere kant van de heuvel ligt de wijk Kolonaki, die wordt begrensd door de Vassilissis Sophias-laan, een van de meest indrukwekkende straten van Athene met prachtige gebouwen, musea zoals het Cycladisch Kunstmuseum, het Benaki-museum en de Nationale Galerie en parken. In Kolonaki, dat wordt beschouwd als de meest chique wijk van het centrum van Athene, vindt u winkels met designer merken, trendy restaurants, bars en cafés. Sla een wandeling door de centrale straten met art-deco- en art-nouveaugebouwen zeker niet over.